Ramcharitmanas 15.1
कहेउ राम बियोग तव सीता। मो कहुँ सकल भए बिपरीता।।
नव तरु किसलय मनहुँ कृसानू। कालनिसा सम निसि ससि भानू।।
कुबलय बिपिन कुंत बन सरिसा। बारिद तपत तेल जनु बरिसा।।
जे हित रहे करत तेइ पीरा। उरग स्वास सम त्रिबिध समीरा।।
कहेहू तें कछु दुख घटि होई। काहि कहौं यह जान न कोई।।
तत्व प्रेम कर मम अरु तोरा। जानत प्रिया एकु मनु मोरा।।
सो मनु सदा रहत तोहि पाहीं। जानु प्रीति रसु एतेनहि माहीं।।
प्रभु संदेसु सुनत बैदेही। मगन प्रेम तन सुधि नहिं तेही।।
कह कपि हृदयँ धीर धरु माता। सुमिरु राम सेवक सुखदाता।।
उर आनहु रघुपति प्रभुताई। सुनि मम बचन तजहु कदराई।।
Kaheu ram biyog tav sita, mo kahun sakal bhae biparita
Nav taru kisalay manahun krisanu, kalanisa sam nisi sasi bhanu
Kubalay bipin kunt ban sarisa, barid tapat tel janu barisa
Je hit rahe karat tei pira, urag svas sam tribidh samira
Kahehu ten kachhu dukh ghati hoi, kahi kahaun yah jan na koi
Tatva prem kar mam aru tora, janat priya eku manu mora
So manu sada rahat tohi pahin, janu priti rasu etenahi mahin
Prabhu sandesu sunat baidehi, magan prem tan sudhi nahin tehi
Kah kapi hridayam dhir dharu mata, sumiru ram sevak sukhadata
Ur anahu raghupati prabhutai, suni mam bachan tajahu kadarai