Doha 14
14.1
Chaupai
हरिजन जानि प्रीति अति गाढ़ी। सजल नयन पुलकावलि बाढ़ी।।
बूड़त बिरह जलधि हनुमाना। भयउ तात मों कहुँ जलजाना।।
अब कहु कुसल जाउँ बलिहारी। अनुज सहित सुख भवन खरारी।।
कोमलचित कृपाल रघुराई। कपि केहि हेतु धरी निठुराई।।
सहज बानि सेवक सुख दायक। कबहुँक सुरति करत रघुनायक।।
कबहुँ नयन मम सीतल ताता। होइहहि निरखि स्याम मृदु गाता।।
बचनु न आव नयन भरे बारी। अहह नाथ हौं निपट बिसारी।।
देखि परम बिरहाकुल सीता। बोला कपि मृदु बचन बिनीता।।
मातु कुसल प्रभु अनुज समेता। तव दुख दुखी सुकृपा निकेता।।
जनि जननी मानहु जियँ ऊना। तुम्ह ते प्रेमु राम कें दूना।।
Harijan jani priti ati garhi, sajal nayan pulakavali barhi
Burat birah jaladhi hanumana, bhayau tat mon kahun jalajana
Ab kahu kusal jaum balihari, anuj sahit sukh bhavan kharari
Komalachit kripal raghurai, kapi kehi hetu dhari nithurai
Sahaj bani sevak sukh dayak, kabahunk surati karat raghunayak
Kabahun nayan mam sital tata, hoihahi nirakhi syam mridu gata
Bachanu na av nayan bhare bari, ahah nath haun nipat bisari
Dekhi param birahakul sita, bola kapi mridu bachan binita
Matu kusal prabhu anuj sameta, tav dukh dukhi sukripa niketa
Jani janani manahu jiyam una, tumha te premu ram ken duna
14.2
Doha/soratha
रघुपति कर संदेसु अब सुनु जननी धरि धीर।
अस कहि कपि गद गद भयउ भरे बिलोचन नीर ॥14॥
Raghupati kar sandesu ab sunu janani dhari dhir
As kahi kapi gad gad bhayau bhare bilochan nir