Ramcharitmanas 13.1
तब देखी मुद्रिका मनोहर। राम नाम अंकित अति सुंदर।।
चकित चितव मुदरी पहिचानी। हरष बिषाद हृदयँ अकुलानी।।
जीति को सकइ अजय रघुराई। माया तें असि रचि नहिं जाई।।
सीता मन बिचार कर नाना। मधुर बचन बोलेउ हनुमाना।।
रामचंद्र गुन बरनैं लागा। सुनतहिं सीता कर दुख भागा।।
लागीं सुनैं श्रवन मन लाई। आदिहु तें सब कथा सुनाई।।
श्रवनामृत जेहिं कथा सुहाई। कहि सो प्रगट होति किन भाई।।
तब हनुमंत निकट चलि गयऊ। फिरि बैंठीं मन बिसमय भयऊ।।
राम दूत मैं मातु जानकी। सत्य सपथ करुनानिधान की।।
यह मुद्रिका मातु मैं आनी। दीन्हि राम तुम्ह कहँ सहिदानी।।
नर बानरहि संग कहु कैसें। कहि कथा भइ संगति जैसें।।
Tab dekhi mudrika manohar, ram nam ankit ati sundar
Chakit chitav mudari pahichani, harash bishad hridayam akulani
Jiti ko sakai ajay raghurai, maya ten asi rachi nahin jai
Sita man bichar kar nana, madhur bachan boleu hanumana
Ramachandra gun baranain laga, sunatahin sita kar dukh bhaga
Lagin sunain shravan man lai, adihu ten sab katha sunai
Shravanamrit jehin katha suhai, kahi so pragat hoti kin bhai
Tab hanumant nikat chali gayau, phiri bainthin man bisamay bhayau
Ram dut main matu janaki, satya sapath karunanidhan ki
Yah mudrika matu main ani, dinhi ram tumha kaham sahidani
Nar banarahi sang kahu kaisen, kahi katha bhai sangati jaisen