Doha 12
12.1
Chaupai
त्रिजटा सन बोली कर जोरी। मातु बिपति संगिनि तैं मोरी।।
तजौं देह करु बेगि उपाई। दुसहु बिरहु अब नहिं सहि जाई।।
आनि काठ रचु चिता बनाई। मातु अनल पुनि देहि लगाई।।
सत्य करहि मम प्रीति सयानी। सुनै को श्रवन सूल सम बानी।।
सुनत बचन पद गहि समुझाएसि। प्रभु प्रताप बल सुजसु सुनाएसि।।
निसि न अनल मिल सुनु सुकुमारी। अस कहि सो निज भवन सिधारी।।
कह सीता बिधि भा प्रतिकूला। मिलहि न पावक मिटिहि न सूला।।
देखिअत प्रगट गगन अंगारा। अवनि न आवत एकउ तारा।।
पावकमय ससि स्त्रवत न आगी। मानहुँ मोहि जानि हतभागी।।
सुनहि बिनय मम बिटप असोका। सत्य नाम करु हरु मम सोका।।
नूतन किसलय अनल समाना। देहि अगिनि जनि करहि निदाना।।
देखि परम बिरहाकुल सीता। सो छन कपिहि कलप सम बीता।।
Trijata san boli kar jori, matu bipati sangini tain mori
Tajaun deh karu begi upai, dusahu birahu ab nahin sahi jai
Ani kath rachu chita banai, matu anal puni dehi lagai
Satya karahi mam priti sayani, sunai ko shravan sul sam bani
Sunat bachan pad gahi samujhaesi, prabhu pratap bal sujasu sunaesi
Nisi na anal mil sunu sukumari, as kahi so nij bhavan sidhari
Kah sita bidhi bha pratikula, milahi na pavak mitihi na sula
Dekhiat pragat gagan angara, avani na avat ekau tara
Pavakamay sasi stravat na agi, manahun mohi jani hatabhagi
Sunahi binay mam bitap asoka, satya nam karu haru mam soka
Nutan kisalay anal samana, dehi agini jani karahi nidana
Dekhi param birahakul sita, so chhan kapihi kalap sam bita
12.2
Doha/soratha
कपि करि हृदयँ बिचार दीन्हि मुद्रिका डारी तब।
जनु असोक अंगार दीन्हि हरषि उठि कर गहेउ ॥12॥
Kapi kari hridayam bichar dinhi mudrika dari tab
Janu asok angar dinhi harashi uthi kar gaheu