Ramcharitmanas 27.1
इहाँ बिचारहिं कपि मन माहीं। बीती अवधि काज कछु नाहीं।।
सब मिलि कहहिं परस्पर बाता। बिनु सुधि लएँ करब का भ्राता।।
कह अंगद लोचन भरि बारी। दुहुँ प्रकार भइ मृत्यु हमारी।।
इहाँ न सुधि सीता कै पाई। उहाँ गएँ मारिहि कपिराई।।
पिता बधे पर मारत मोही। राखा राम निहोर न ओही।।
पुनि पुनि अंगद कह सब पाहीं। मरन भयउ कछु संसय नाहीं।।
अंगद बचन सुनत कपि बीरा। बोलि न सकहिं नयन बह नीरा।।
छन एक सोच मगन होइ रहे। पुनि अस वचन कहत सब भए।।
हम सीता कै सुधि लिन्हें बिना। नहिं जैंहैं जुबराज प्रबीना।।
अस कहि लवन सिंधु तट जाई। बैठे कपि सब दर्भ डसाई।।
जामवंत अंगद दुख देखी। कहिं कथा उपदेस बिसेषी।।
तात राम कहुँ नर जनि मानहु। निर्गुन ब्रम्ह अजित अज जानहु।।
हम सब सेवक अति बड़भागी। संतत सगुन ब्रह्म अनुरागी।।
Ihan bicharahin kapi man mahin, biti avadhi kaj kachhu nahin
Sab mili kahahin paraspar bata, binu sudhi laem karab ka bhrata
Kah angad lochan bhari bari, duhun prakar bhai mrityu hamari
Ihan na sudhi sita kai pai, uhan gaem marihi kapirai
Pita badhe par marat mohi, rakha ram nihor na ohi
Puni puni angad kah sab pahin, maran bhayau kachhu sansay nahin
Angad bachan sunat kapi bira, boli na sakahin nayan bah nira
Chhan ek soch magan hoi rahe, puni as vachan kahat sab bhae
Ham sita kai sudhi linhen bina, nahin jainhain jubaraj prabina
As kahi lavan sindhu tat jai, baithe kapi sab darbha dasai
Jamavant angad dukh dekhi, kahin katha upades biseshi
Tat ram kahun nar jani manahu, nirgun bramha ajit aj janahu
Ham sab sevak ati barabhagi, santat sagun brahma anuragi