Ramcharitmanas 22.1
नाइ चरन सिरु कह कर जोरी। नाथ मोहि कछु नाहिन खोरी।।
अतिसय प्रबल देव तब माया। छूटइ राम करहु जौं दाया।।
बिषय बस्य सुर नर मुनि स्वामी। मैं पावँर पसु कपि अति कामी।।
नारि नयन सर जाहि न लागा। घोर क्रोध तम निसि जो जागा।।
लोभ पाँस जेहिं गर न बँधाया। सो नर तुम्ह समान रघुराया।।
यह गुन साधन तें नहिं होई। तुम्हरी कृपाँ पाव कोइ कोई।।
तब रघुपति बोले मुसकाई। तुम्ह प्रिय मोहि भरत जिमि भाई।।
अब सोइ जतनु करहु मन लाई। जेहि बिधि सीता कै सुधि पाई।।
Nai charan siru kah kar jori, nath mohi kachhu nahin khori
Atisay prabal dev tab maya, chhutai ram karahu jaun daya
Bishay basya sur nar muni svami, main pavanr pasu kapi ati kami
Nari nayan sar jahi na laga, ghor krodh tam nisi jo jaga
Lobh pans jehin gar na bandhaya, so nar tumha saman raghuraya
Yah gun sadhan ten nahin hoi, tumhari kripan pav koi koi
Tab raghupati bole musakai, tumha priy mohi bharat jimi bhai
Ab soi jatanu karahu man lai, jehi bidhi sita kai sudhi pai