Doha 19
19.1
Chaupai
बरषा गत निर्मल रितु आई। सुधि न तात सीता कै पाई।।
एक बार कैसेहुँ सुधि जानौं। कालहु जीत निमिष महुँ आनौं।।
कतहुँ रहउ जौं जीवति होई। तात जतन करि आनेउँ सोई।।
सुग्रीवहुँ सुधि मोरि बिसारी। पावा राज कोस पुर नारी।।
जेहिं सायक मारा मैं बाली। तेहिं सर हतौं मूढ़ कहँ काली।।
जासु कृपाँ छूटहीं मद मोहा। ता कहुँ उमा कि सपनेहुँ कोहा।।
जानहिं यह चरित्र मुनि ग्यानी। जिन्ह रघुबीर चरन रति मानी।।
लछिमन क्रोधवंत प्रभु जाना। धनुष चढ़ाइ गहे कर बाना।।
Barasha gat nirmal ritu ai, sudhi na tat sita kai pai
Ek bar kaisehun sudhi janaun, kalahu jit nimish mahun anaun
Katahun rahau jaun jivati hoi, tat jatan kari aneum soi
Sugrivahun sudhi mori bisari, pava raj kos pur nari
Jehin sayak mara main bali, tehin sar hataun murh kaham kali
Jasu kripan chhutahin mad moha, ta kahun uma ki sapanehun koha
Janahin yah charitra muni gyani, jinha raghubir charan rati mani
Lachhiman krodhavant prabhu jana, dhanush charhai gahe kar bana
19.2
Doha/soratha
तब अनुजहि समुझावा रघुपति करुना सींव।।
भय देखाइ लै आवहु तात सखा सुग्रीव ॥18॥
Tab anujahi samujhava raghupati karuna sinv
Bhay dekhai lai avahu tat sakha sugriv