Ramcharitmanas 14.1
सुंदर बन कुसुमित अति सोभा। गुंजत मधुप निकर मधु लोभा।।
कंद मूल फल पत्र सुहाए। भए बहुत जब ते प्रभु आए ।।
देखि मनोहर सैल अनूपा। रहे तहँ अनुज सहित सुरभूपा।।
मधुकर खग मृग तनु धरि देवा। करहिं सिद्ध मुनि प्रभु कै सेवा।।
मंगलरुप भयउ बन तब ते । कीन्ह निवास रमापति जब ते।।
फटिक सिला अति सुभ्र सुहाई। सुख आसीन तहाँ द्वौ भाई।।
कहत अनुज सन कथा अनेका। भगति बिरति नृपनीति बिबेका।।
बरषा काल मेघ नभ छाए। गरजत लागत परम सुहाए।।
Sundar ban kusumit ati sobha, gunjat madhup nikar madhu lobha
Kand mul phal patra suhae, bhae bahut jab te prabhu ae
Dekhi manohar sail anupa, rahe taham anuj sahit surabhupa
Madhukar khag mrig tanu dhari deva, karahin siddha muni prabhu kai seva
Mangalarup bhayau ban tab te, kinha nivas ramapati jab te
Phatik sila ati subhra suhai, sukh asin tahan dvau bhai
Kahat anuj san katha aneka, bhagati birati nripaniti bibeka
Barasha kal megh nabh chhae, garajat lagat param suhae