Doha 11
11.1
Chaupai
सुनत राम अति कोमल बानी। बालि सीस परसेउ निज पानी।।
अचल करौं तनु राखहु प्राना। बालि कहा सुनु कृपानिधाना।।
जन्म जन्म मुनि जतनु कराहीं। अंत राम कहि आवत नाहीं।।
जासु नाम बल संकर कासी। देत सबहि सम गति अविनासी।।
मम लोचन गोचर सोइ आवा। बहुरि कि प्रभु अस बनिहि बनावा।।
Sunat ram ati komal bani, bali sis paraseu nij pani
Achal karaun tanu rakhahu prana, bali kaha sunu kripanidhana
Janma janma muni jatanu karahin, ant ram kahi avat nahin
Jasu nam bal sankar kasi, det sabahi sam gati avinasi
Mam lochan gochar soi ava, bahuri ki prabhu as banihi banava
11.2
Chhand
सो नयन गोचर जासु गुन नित नेति कहि श्रुति गावहीं।
जिति पवन मन गो निरस करि मुनि ध्यान कबहुँक पावहीं।।
मोहि जानि अति अभिमान बस प्रभु कहेउ राखु सरीरही।
अस कवन सठ हठि काटि सुरतरु बारि करिहि बबूरही ॥1॥
So nayan gochar jasu gun nit neti kahi shruti gavahin
Jiti pavan man go niras kari muni dhyan kabahunk pavahin
Mohi jani ati abhiman bas prabhu kaheu rakhu sarirahi
As kavan sath hathi kati surataru bari karihi baburahi
11.3
Chhand
अब नाथ करि करुना बिलोकहु देहु जो बर मागऊँ।
जेहिं जोनि जन्मौं कर्म बस तहँ राम पद अनुरागऊँ।।
यह तनय मम सम बिनय बल कल्यानप्रद प्रभु लीजिऐ।
गहि बाहँ सुर नर नाह आपन दास अंगद कीजिऐ ॥2॥
Ab nath kari karuna bilokahu dehu jo bar magaum
Jehin joni janmaun karma bas taham ram pad anuragaum
Yah tanay mam sam binay bal kalyanaprad prabhu lijiai
Gahi baham sur nar nah apan das angad kijiai
11.4
Doha/soratha
राम चरन दृढ़ प्रीति करि बालि कीन्ह तनु त्याग।
सुमन माल जिमि कंठ ते गिरत न जानइ नाग ॥10॥
Ram charan drirh priti kari bali kinha tanu tyag
Suman mal jimi kanth te girat na janai nag