Ramcharitmanas 62.1
मातु समीप कहत सकुचाहीं। बोले समउ समुझि मन माहीं।।
राजकुमारि सिखावन सुनहू। आन भाँति जियँ जनि कछु गुनहू।।
आपन मोर नीक जौं चहहू। बचनु हमार मानि गृह रहहू।।
आयसु मोर सासु सेवकाई। सब बिधि भामिनि भवन भलाई।।
एहि ते अधिक धरमु नहिं दूजा। सादर सासु ससुर पद पूजा।।
जब जब मातु करिहि सुधि मोरी। होइहि प्रेम बिकल मति भोरी।।
तब तब तुम्ह कहि कथा पुरानी। सुंदरि समुझाएहु मृदु बानी।।
कहउँ सुभायँ सपथ सत मोही। सुमुखि मातु हित राखउँ तोही।।
Matu samip kahat sakuchahin, bole samau samujhi man mahin
Rajakumari sikhavan sunahu, an bhanti jiyam jani kachhu gunahu
Apan mor nik jaun chahahu, bachanu hamar mani grih rahahu
Ayasu mor sasu sevakai, sab bidhi bhamini bhavan bhalai
Ehi te adhik dharamu nahin duja, sadar sasu sasur pad puja
Jab jab matu karihi sudhi mori, hoihi prem bikal mati bhori
Tab tab tumha kahi katha purani, sundari samujhaehu mridu bani
Kahaum subhayam sapath sat mohi, sumukhi matu hit rakhaum tohi