Ramcharitmanas 57.1
जौं केवल पितु आयसु ताता। तौ जनि जाहु जानि बड़ि माता।।
जौं पितु मातु कहेउ बन जाना। तौं कानन सत अवध समाना।।
पितु बनदेव मातु बनदेवी। खग मृग चरन सरोरुह सेवी।।
अंतहुँ उचित नृपहि बनबासू। बय बिलोकि हियँ होइ हराँसू।।
बड़भागी बनु अवध अभागी। जो रघुबंसतिलक तुम्ह त्यागी।।
जौं सुत कहौ संग मोहि लेहू। तुम्हरे हृदयँ होइ संदेहू।।
पूत परम प्रिय तुम्ह सबही के। प्रान प्रान के जीवन जी के।।
ते तुम्ह कहहु मातु बन जाऊँ। मैं सुनि बचन बैठि पछिताऊँ।।
Jaun keval pitu ayasu tata, tau jani jahu jani bari mata
Jaun pitu matu kaheu ban jana, taun kanan sat avadh samana
Pitu banadev matu banadevi, khag mrig charan saroruh sevi
Antahun uchit nripahi banabasu, bay biloki hiyam hoi haransu
Barabhagi banu avadh abhagi, jo raghubansatilak tumha tyagi
Jaun sut kahau sang mohi lehu, tumhare hridayam hoi sandehu
Put param priy tumha sabahi ke, pran pran ke jivan ji ke
Te tumha kahahu matu ban jaum, main suni bachan baithi pachhitaum