Ramcharitmanas 271.1
भरत बचन सुचि सुनि सुर हरषे। साधु सराहि सुमन सुर बरषे।।
असमंजस बस अवध नेवासी। प्रमुदित मन तापस बनबासी।।
चुपहिं रहे रघुनाथ सँकोची। प्रभु गति देखि सभा सब सोची।।
जनक दूत तेहि अवसर आए। मुनि बसिष्ठँ सुनि बेगि बोलाए।।
करि प्रनाम तिन्ह रामु निहारे। बेषु देखि भए निपट दुखारे।।
दूतन्ह मुनिबर बूझी बाता। कहहु बिदेह भूप कुसलाता।।
सुनि सकुचाइ नाइ महि माथा। बोले चर बर जोरें हाथा।।
बूझब राउर सादर साईं। कुसल हेतु सो भयउ गोसाईं।।
Bharat bachan suchi suni sur harashe, sadhu sarahi suman sur barashe
Asamanjas bas avadh nevasi, pramudit man tapas banabasi
Chupahin rahe raghunath sankochi, prabhu gati dekhi sabha sab sochi
Janak dut tehi avasar ae, muni basishtham suni begi bolae
Kari pranam tinha ramu nihare, beshu dekhi bhae nipat dukhare
Dutanha munibar bujhi bata, kahahu bideh bhup kusalata
Suni sakuchai nai mahi matha, bole char bar joren hatha
Bujhab raur sadar saim, kusal hetu so bhayau gosaim