Ramcharitmanas 265.1
कहउँ सुभाउ सत्य सिव साखी। भरत भूमि रह राउरि राखी।।
तात कुतरक करहु जनि जाएँ। बैर पेम नहि दुरइ दुराएँ।।
मुनि गन निकट बिहग मृग जाहीं। बाधक बधिक बिलोकि पराहीं।।
हित अनहित पसु पच्छिउ जाना। मानुष तनु गुन ग्यान निधाना।।
तात तुम्हहि मैं जानउँ नीकें। करौं काह असमंजस जीकें।।
राखेउ रायँ सत्य मोहि त्यागी। तनु परिहरेउ पेम पन लागी।।
तासु बचन मेटत मन सोचू। तेहि तें अधिक तुम्हार सँकोचू।।
ता पर गुर मोहि आयसु दीन्हा। अवसि जो कहहु चहउँ सोइ कीन्हा।।
Kahaum subhau satya siv sakhi, bharat bhumi rah rauri rakhi
Tat kutarak karahu jani jaem, bair pem nahi durai duraem
Muni gan nikat bihag mrig jahin, badhak badhik biloki parahin
Hit anahit pasu pachchhiu jana, manush tanu gun gyan nidhana
Tat tumhahi main janaum niken, karaun kah asamanjas jiken
Rakheu rayam satya mohi tyagi, tanu parihareu pem pan lagi
Tasu bachan metat man sochu, tehi ten adhik tumhar sankochu
Ta par gur mohi ayasu dinha, avasi jo kahahu chahaum soi kinha