Doha 238
238.1
Chaupai
तब केवट ऊँचें चढ़ि धाई। कहेउ भरत सन भुजा उठाई।।
नाथ देखिअहिं बिटप बिसाला। पाकरि जंबु रसाल तमाला।।
जिन्ह तरुबरन्ह मध्य बटु सोहा। मंजु बिसाल देखि मनु मोहा।।
नील सघन पल्ल्व फल लाला। अबिरल छाहँ सुखद सब काला।।
मानहुँ तिमिर अरुनमय रासी। बिरची बिधि सँकेलि सुषमा सी।।
ए तरु सरित समीप गोसाँई। रघुबर परनकुटी जहँ छाई।।
तुलसी तरुबर बिबिध सुहाए। कहुँ कहुँ सियँ कहुँ लखन लगाए।।
बट छायाँ बेदिका बनाई। सियँ निज पानि सरोज सुहाई।।
Tab kevat unchen charhi dhai, kaheu bharat san bhuja uthai
Nath dekhiahin bitap bisala, pakari jambu rasal tamala
Jinha tarubaranha madhya batu soha, manju bisal dekhi manu moha
Nil saghan pallva phal lala, abiral chhaham sukhad sab kala
Manahun timir arunamay rasi, birachi bidhi sankeli sushama si
E taru sarit samip gosani, raghubar paranakuti jaham chhai
Tulasi tarubar bibidh suhae, kahun kahun siyam kahun lakhan lagae
Bat chhayan bedika banai, siyam nij pani saroj suhai
238.2
Doha/soratha
जहाँ बैठि मुनिगन सहित नित सिय रामु सुजान।
सुनहिं कथा इतिहास सब आगम निगम पुरान ॥237॥
Jahan baithi munigan sahit nit siy ramu sujan
Sunahin katha itihas sab agam nigam puran