Ramcharitmanas 235.1
जौं परिहरहिं मलिन मनु जानी। जौ सनमानहिं सेवकु मानी।।
मोरें सरन रामहि की पनही। राम सुस्वामि दोसु सब जनही।।
जग जस भाजन चातक मीना। नेम पेम निज निपुन नबीना।।
अस मन गुनत चले मग जाता। सकुच सनेहँ सिथिल सब गाता।।
फेरत मनहुँ मातु कृत खोरी। चलत भगति बल धीरज धोरी।।
जब समुझत रघुनाथ सुभाऊ। तब पथ परत उताइल पाऊ।।
भरत दसा तेहि अवसर कैसी। जल प्रबाहँ जल अलि गति जैसी।।
देखि भरत कर सोचु सनेहू। भा निषाद तेहि समयँ बिदेहू।।
Jaun pariharahin malin manu jani, jau sanamanahin sevaku mani
Moren saran ramahi ki panahi, ram susvami dosu sab janahi
Jag jas bhajan chatak mina, nem pem nij nipun nabina
As man gunat chale mag jata, sakuch saneham sithil sab gata
Pherat manahun matu krit khori, chalat bhagati bal dhiraj dhori
Jab samujhat raghunath subhau, tab path parat utail pau
Bharat dasa tehi avasar kaisi, jal prabaham jal ali gati jaisi
Dekhi bharat kar sochu sanehu, bha nishad tehi samayam bidehu