Ramcharitmanas 219.1
बचन सुनत सुरगुरु मुसकाने। सहसनयन बिनु लोचन जाने।।
मायापति सेवक सन माया। करइ त उलटि परइ सुरराया।।
तब किछु कीन्ह राम रुख जानी। अब कुचालि करि होइहि हानी।।
सुनु सुरेस रघुनाथ सुभाऊ। निज अपराध रिसाहिं न काऊ।।
जो अपराधु भगत कर करई। राम रोष पावक सो जरई।।
लोकहुँ बेद बिदित इतिहासा। यह महिमा जानहिं दुरबासा।।
भरत सरिस को राम सनेही। जगु जप राम रामु जप जेही।।
Bachan sunat suraguru musakane, sahasanayan binu lochan jane
Mayapati sevak san maya, karai ta ulati parai suraraya
Tab kichhu kinha ram rukh jani, ab kuchali kari hoihi hani
Sunu sures raghunath subhau, nij aparadh risahin na kau
Jo aparadhu bhagat kar karai, ram rosh pavak so jarai
Lokahun bed bidit itihasa, yah mahima janahin durabasa
Bharat saris ko ram sanehi, jagu jap ram ramu jap jehi