Doha 127
127.1
Chaupai
देखि पाय मुनिराय तुम्हारे। भए सुकृत सब सुफल हमारे।।
अब जहँ राउर आयसु होई। मुनि उदबेगु न पावै कोई।।
मुनि तापस जिन्ह तें दुखु लहहीं। ते नरेस बिनु पावक दहहीं।।
मंगल मूल बिप्र परितोषू। दहइ कोटि कुल भूसुर रोषू।।
अस जियँ जानि कहिअ सोइ ठाऊँ। सिय सौमित्रि सहित जहँ जाऊँ।।
तहँ रचि रुचिर परन तृन साला। बासु करौ कछु काल कृपाला।।
सहज सरल सुनि रघुबर बानी। साधु साधु बोले मुनि ग्यानी।।
कस न कहहु अस रघुकुलकेतू। तुम्ह पालक संतत श्रुति सेतू।।
Dekhi paya muniraya tumhare, bhae sukrit sab suphal hamare
Ab jaham raur ayasu hoi, muni udabegu na pavai koi
Muni tapas jinha ten dukhu lahahin, te nares binu pavak dahahin
Mangal mul bipra paritoshu, dahai koti kul bhusur roshu
As jiyam jani kahia soi thaum, siy saumitri sahit jaham jaum
Taham rachi ruchir paran trin sala, basu karau kachhu kal kripala
Sahaj saral suni raghubar bani, sadhu sadhu bole muni gyani
Kas na kahahu as raghukulaketu, tumha palak santat shruti setu
127.2
Chhand
श्रुति सेतु पालक राम तुम्ह जगदीस माया जानकी।
जो सृजति जगु पालति हरति रूख पाइ कृपानिधान की।।
जो सहससीसु अहीसु महिधरु लखनु सचराचर धनी।
सुर काज धरि नरराज तनु चले दलन खल निसिचर अनी।।
Shruti setu palak ram tumha jagadis maya janaki
Jo srijati jagu palati harati rukh pai kripanidhan ki
Jo sahasasisu ahisu mahidharu lakhanu sacharachar dhani
Sur kaj dhari nararaj tanu chale dalan khal nisichar ani
127.3
Doha/soratha
राम सरुप तुम्हार बचन अगोचर बुद्धिपर।
अबिगत अकथ अपार नेति नित निगम कह ॥126॥
Ram sarup tumhar bachan agochar buddhipar
Abigat akath apar neti nit nigam kah