Ramcharitmanas 121.1
जौं ए कंद मूल फल खाहीं। बादि सुधादि असन जग माहीं।।
एक कहहिं ए सहज सुहाए। आपु प्रगट भए बिधि न बनाए।।
जहँ लगि बेद कही बिधि करनी। श्रवन नयन मन गोचर बरनी।।
देखहु खोजि भुअन दस चारी। कहँ अस पुरुष कहाँ असि नारी।।
इन्हहि देखि बिधि मनु अनुरागा। पटतर जोग बनावै लागा।।
कीन्ह बहुत श्रम ऐक न आए। तेहिं इरिषा बन आनि दुराए।।
एक कहहिं हम बहुत न जानहिं। आपुहि परम धन्य करि मानहिं।।
ते पुनि पुन्यपुंज हम लेखे। जे देखहिं देखिहहिं जिन्ह देखे।।
Jaun e kand mul phal khahin, badi sudhadi asan jag mahin
Ek kahahin e sahaj suhae, apu pragat bhae bidhi na banae
Jaham lagi bed kahi bidhi karani, shravan nayan man gochar barani
Dekhahu khoji bhuan das chari, kaham as purush kahan asi nari
Inhahi dekhi bidhi manu anuraga, patatar jog banavai laga
Kinha bahut shram aik na ae, tehin irisha ban ani durae
Ek kahahin ham bahut na janahin, apuhi param dhanya kari manahin
Te puni punyapunj ham lekhe, je dekhahin dekhihahin jinha dekhe