UtshovDoha 111
111.1
Chaupai
सुनत तीरवासी नर नारी। धाए निज निज काज बिसारी।।
लखन राम सिय सुन्दरताई। देखि करहिं निज भाग्य बड़ाई।।
अति लालसा बसहिं मन माहीं। नाउँ गाउँ बूझत सकुचाहीं।।
जे तिन्ह महुँ बयबिरिध सयाने। तिन्ह करि जुगुति रामु पहिचाने।।
सकल कथा तिन्ह सबहि सुनाई। बनहि चले पितु आयसु पाई।।
सुनि सबिषाद सकल पछिताहीं। रानी रायँ कीन्ह भल नाहीं।।
तेहि अवसर एक तापसु आवा। तेजपुंज लघुबयस सुहावा।।
कवि अलखित गति बेषु बिरागी। मन क्रम बचन राम अनुरागी।।
Sunat tiravasi nar nari, dhae nij nij kaj bisari
Lakhan ram siy sundaratai, dekhi karahin nij bhagya barai
Ati lalasa basahin man mahin, naum gaum bujhat sakuchahin
Je tinha mahun bayabiridh sayane, tinha kari juguti ramu pahichane
Sakal katha tinha sabahi sunai, banahi chale pitu ayasu pai
Suni sabishad sakal pachhitahin, rani rayam kinha bhal nahin
Tehi avasar ek tapasu ava, tejapunj laghubayas suhava
Kavi alakhit gati beshu biragi, man kram bachan ram anuragi
111.2
Doha/soratha
सजल नयन तन पुलकि निज इष्टदेउ पहिचानि।
परेउ दंड जिमि धरनितल दसा न जाइ बखानि ॥110॥
Sajal nayan tan pulaki nij ishtadeu pahichani
Pareu dand jimi dharanital dasa na jai bakhani