Doha 101
101.1
Chaupai
जासु बियोग बिकल पसु ऐसे। प्रजा मातु पितु जिइहहिं कैसें।।
बरबस राम सुमंत्रु पठाए। सुरसरि तीर आपु तब आए।।
मागी नाव न केवटु आना। कहइ तुम्हार मरमु मैं जाना।।
चरन कमल रज कहुँ सबु कहई। मानुष करनि मूरि कछु अहई।।
छुअत सिला भइ नारि सुहाई। पाहन तें न काठ कठिनाई।।
तरनिउ मुनि घरिनि होइ जाई। बाट परइ मोरि नाव उड़ाई।।
एहिं प्रतिपालउँ सबु परिवारू। नहिं जानउँ कछु अउर कबारू।।
जौ प्रभु पार अवसि गा चहहू। मोहि पद पदुम पखारन कहहू।।
Jasu biyog bikal pasu aise, praja matu pitu jiihahin kaisen
Barabas ram sumantru pathae, surasari tir apu tab ae
Magi nav na kevatu ana, kahai tumhar maramu main jana
Charan kamal raj kahun sabu kahai, manush karani muri kachhu ahai
Chhuat sila bhai nari suhai, pahan ten na kath kathinai
Taraniu muni gharini hoi jai, bat parai mori nav urai
Ehin pratipalaum sabu parivaru, nahin janaum kachhu aur kabaru
Jau prabhu par avasi ga chahahu, mohi pad padum pakharan kahahu
101.2
Chhand
पद कमल धोइ चढ़ाइ नाव न नाथ उतराई चहौं।
मोहि राम राउरि आन दसरथ सपथ सब साची कहौं।।
बरु तीर मारहुँ लखनु पै जब लगि न पाय पखारिहौं।
तब लगि न तुलसीदास नाथ कृपाल पारु उतारिहौं।।
Pad kamal dhoi charhai nav na nath utarai chahaun
Mohi ram rauri an dasarath sapath sab sachi kahaun
Baru tir marahun lakhanu pai jab lagi na paya pakharihaun
Tab lagi na tulasidas nath kripal paru utarihaun
101.3
Doha/soratha
सुनि केबट के बैन प्रेम लपेटे अटपटे।
बिहसे करुनाऐन चितइ जानकी लखन तन ॥100॥
Suni kebat ke bain prem lapete atapate
Bihase karunaain chitai janaki lakhan tan