Doha 70
70.1
Chaupai
तदपि एक मैं कहउँ उपाई। होइ करै जौं दैउ सहाई।।
जस बरु मैं बरनेउँ तुम्ह पाहीं। मिलहि उमहि तस संसय नाहीं।।
जे जे बर के दोष बखाने। ते सब सिव पहि मैं अनुमाने।।
जौं बिबाहु संकर सन होई। दोषउ गुन सम कह सबु कोई।।
जौं अहि सेज सयन हरि करहीं। बुध कछु तिन्ह कर दोषु न धरहीं।।
भानु कृसानु सर्ब रस खाहीं। तिन्ह कहँ मंद कहत कोउ नाहीं।।
सुभ अरु असुभ सलिल सब बहई। सुरसरि कोउ अपुनीत न कहई।।
समरथ कहुँ नहिं दोषु गोसाई। रबि पावक सुरसरि की नाई।।
Tadapi ek main kahaum upai, hoi karai jaun daiu sahai
Jas baru main baraneum tumha pahin, milahi umahi tas sansay nahin
Je je bar ke dosh bakhane, te sab siv pahi main anumane
Jaun bibahu sankar san hoi, doshau gun sam kah sabu koi
Jaun ahi sej sayan hari karahin, budh kachhu tinha kar doshu na dharahin
Bhanu krisanu sarba ras khahin, tinha kaham mand kahat kou nahin
Subh aru asubh salil sab bahai, surasari kou apunit na kahai
Samarath kahun nahin doshu gosai, rabi pavak surasari ki nai
70.2
Doha/soratha
जौं अस हिसिषा करहिं नर जड़ि बिबेक अभिमान।
परहिं कलप भरि नरक महुँ जीव कि ईस समान ॥69॥
Jaun as hisisha karahin nar jari bibek abhiman
Parahin kalap bhari narak mahun jiv ki is saman