Doha 53
53.1
Chaupai
जौं तुम्हरें मन अति संदेहू। तौ किन जाइ परीछा लेहू।।
तब लगि बैठ अहउँ बटछाहिं। जब लगि तुम्ह ऐहहु मोहि पाही।।
जैसें जाइ मोह भ्रम भारी। करेहु सो जतनु बिबेक बिचारी।।
चलीं सती सिव आयसु पाई। करहिं बिचारु करौं का भाई।।
इहाँ संभु अस मन अनुमाना। दच्छसुता कहुँ नहिं कल्याना।।
मोरेहु कहें न संसय जाहीं। बिधी बिपरीत भलाई नाहीं।।
होइहि सोइ जो राम रचि राखा। को करि तर्क बढ़ावै साखा।।
अस कहि लगे जपन हरिनामा। गई सती जहँ प्रभु सुखधामा।।
Jaun tumharen man ati sandehu, tau kin jai parichha lehu
Tab lagi baith ahaum batachhahin, jab lagi tumha aihahu mohi pahi
Jaisen jai moh bhram bhari, karehu so jatanu bibek bichari
Chalin sati siv ayasu pai, karahin bicharu karaun ka bhai
Ihan sambhu as man anumana, dachchhasuta kahun nahin kalyana
Morehu kahen na sansay jahin, bidhi biparit bhalai nahin
Hoihi soi jo ram rachi rakha, ko kari tarka barhavai sakha
As kahi lage japan harinama, gai sati jaham prabhu sukhadhama
53.2
Doha/soratha
पुनि पुनि हृदयँ विचारु करि धरि सीता कर रुप।
आगें होइ चलि पंथ तेहि जेहिं आवत नरभूप ॥52॥
Puni puni hridayam vicharu kari dhari sita kar rup
Agen hoi chali panth tehi jehin avat narabhup