Doha 282
282.1
Chaupai
बंधु कहइ कटु संमत तोरें। तू छल बिनय करसि कर जोरें।।
करु परितोषु मोर संग्रामा। नाहिं त छाड़ कहाउब रामा।।
छलु तजि करहि समरु सिवद्रोही। बंधु सहित न त मारउँ तोही।।
भृगुपति बकहिं कुठार उठाएँ। मन मुसकाहिं रामु सिर नाएँ।।
गुनह लखन कर हम पर रोषू। कतहुँ सुधाइहु ते बड़ दोषू।।
टेढ़ जानि सब बंदइ काहू। बक्र चंद्रमहि ग्रसइ न राहू।।
राम कहेउ रिस तजिअ मुनीसा। कर कुठारु आगें यह सीसा।।
जेंहिं रिस जाइ करिअ सोइ स्वामी। मोहि जानि आपन अनुगामी।।
Bandhu kahai katu sammat toren, tu chhal binay karasi kar joren
Karu paritoshu mor sangrama, nahin ta chhar kahaub rama
Chhalu taji karahi samaru sivadrohi, bandhu sahit na ta maraum tohi
Bhrigupati bakahin kuthar uthaem, man musakahin ramu sir naem
Gunah lakhan kar ham par roshu, katahun sudhaihu te bar doshu
Terh jani sab bandai kahu, bakra chandramahi grasai na rahu
Ram kaheu ris tajia munisa, kar kutharu agen yah sisa
Jenhin ris jai karia soi svami, mohi jani apan anugami
282.2
Doha/soratha
प्रभुहि सेवकहि समरु कस तजहु बिप्रबर रोसु।
बेषु बिलोकें कहेसि कछु बालकहू नहिं दोसु ॥281॥
Prabhuhi sevakahi samaru kas tajahu biprabar rosu
Beshu biloken kahesi kachhu balakahu nahin dosu