Doha 170
170.1
Chaupai
एहि बिधि भूप कष्ट अति थोरें। होइहहिं सकल बिप्र बस तोरें।।
करिहहिं बिप्र होम मख सेवा। तेहिं प्रसंग सहजेहिं बस देवा।।
और एक तोहि कहऊँ लखाऊ। मैं एहि बेष न आउब काऊ।।
तुम्हरे उपरोहित कहुँ राया। हरि आनब मैं करि निज माया।।
तपबल तेहि करि आपु समाना। रखिहउँ इहाँ बरष परवाना।।
मैं धरि तासु बेषु सुनु राजा। सब बिधि तोर सँवारब काजा।।
गै निसि बहुत सयन अब कीजे। मोहि तोहि भूप भेंट दिन तीजे।।
मैं तपबल तोहि तुरग समेता। पहुँचेहउँ सोवतहि निकेता।।
Ehi bidhi bhup kashta ati thoren, hoihahin sakal bipra bas toren
Karihahin bipra hom makh seva, tehin prasang sahajehin bas deva
Aur ek tohi kahaum lakhau, main ehi besh na aub kau
Tumhare uparohit kahun raya, hari anab main kari nij maya
Tapabal tehi kari apu samana, rakhihaum ihan barash paravana
Main dhari tasu beshu sunu raja, sab bidhi tor sanvarab kaja
Gai nisi bahut sayan ab kije, mohi tohi bhup bhent din tije
Main tapabal tohi turag sameta, pahunchehaum sovatahi niketa
170.2
Doha/soratha
मैं आउब सोइ बेषु धरि पहिचानेहु तब मोहि।
जब एकांत बोलाइ सब कथा सुनावौं तोहि ॥169॥
Main aub soi beshu dhari pahichanehu tab mohi
Jab ekant bolai sab katha sunavaun tohi