Doha 134
134.1
Chaupai
कुपथ माग रुज ब्याकुल रोगी। बैद न देइ सुनहु मुनि जोगी।।
एहि बिधि हित तुम्हार मैं ठयऊ। कहि अस अंतरहित प्रभु भयऊ।।
माया बिबस भए मुनि मूढ़ा। समुझी नहिं हरि गिरा निगूढ़ा।।
गवने तुरत तहाँ रिषिराई। जहाँ स्वयंबर भूमि बनाई।।
निज निज आसन बैठे राजा। बहु बनाव करि सहित समाजा।।
मुनि मन हरष रूप अति मोरें। मोहि तजि आनहि बारिहि न भोरें।।
मुनि हित कारन कृपानिधाना। दीन्ह कुरूप न जाइ बखाना।।
सो चरित्र लखि काहुँ न पावा। नारद जानि सबहिं सिर नावा।।
Kupath mag ruj byakul rogi, baid na dei sunahu muni jogi
Ehi bidhi hit tumhar main thayau, kahi as antarahit prabhu bhayau
Maya bibas bhae muni murha, samujhi nahin hari gira nigurha
Gavane turat tahan rishirai, jahan svayambar bhumi banai
Nij nij asan baithe raja, bahu banav kari sahit samaja
Muni man harash rup ati moren, mohi taji anahi barihi na bhoren
Muni hit karan kripanidhana, dinha kurup na jai bakhana
So charitra lakhi kahun na pava, narad jani sabahin sir nava
134.2
Doha/soratha
रहे तहाँ दुइ रुद्र गन ते जानहिं सब भेउ।
बिप्रबेष देखत फिरहिं परम कौतुकी तेउ ॥133॥
Rahe tahan dui rudra gan te janahin sab bheu
Biprabesh dekhat phirahin param kautuki teu