Sukta 30

30.1

प्र ते॑ म॒हे वि॒दथे॑ शंसिषं॒ हरी॒ प्र ते॑ वन्वे व॒नुषो॑ हर्य॒तं मद॑म्।
घृ॒तं न यो हरि॑भि॒श्चारु॒ सेच॑त॒ आ त्वा॑ विशन्तु॒ हरि॑वर्पसं॒ गिरः॑ ॥१॥

Pra te mahe vidathe shansisham hari pra te vanve vanusho haryatam madam
Ghritam na yo haribhishcharu sechata a tva vishantu harivarpasam girah

हरिं॒ हि योनि॑म॒भि ये स॒मस्व॑रन् हि॒न्वन्तो॒ हरी॑ दि॒व्यं यथा॒ सदः॑ ।
आ यं पृ॒णन्ति॒ हरि॑भि॒र्न धे॒नव॒ इन्द्रा॑य शू॒षं हरि॑वन्तमर्चत ॥२॥

Harim hi yonimabhi ye samasvaran hinvanto hari divyam yatha sadah
A yam prinanti haribhirna dhenava indraya shusham harivantamarchata

सो अ॑स्य॒ वज्रो॒ हरि॑तो॒ य आ॑य॒सो हरि॒र्निका॑मो॒ हरि॒रा गभ॑स्त्योः ।
द्यु॒म्नी सु॑शि॒प्रो हरि॑मन्युसायक॒ इन्द्रे॒ नि रू॒पा हरि॑ता मिमिक्षिरे ॥३॥

So asya vajro harito ya ayaso harirnikamo harira gabhastyoh
Dyumni sushipro harimanyusayaka indre ni rupa harita mimikshire

दि॒वि न के॒तुरधि॑ धायि हर्य॒तो वि॒व्यच॒द् वज्रो॒ हरि॑तो॒ न रंह्या॑ ।
तु॒ददहिं हरि॑शिप्रो॒ य आ॑य॒सः स॒हस्र॑शोका अभवद्धरिंभ॒रः ॥४॥

Divi na keturadhi dhayi haryato vivyachad vajro harito na ranhya
Tudadahim harishipro ya ayasah sahasrashoka abhavaddharimbharah

त्वंत्व॑महर्यथा॒ उप॑स्तुतः॒ पूर्वे॑भिरिन्द्र हरिकेश॒ यज्व॑भिः ।
त्वं ह॑र्यसि॒ तव॒ विश्व॑मु॒क्थ्य॑१मसा॑मि॒ राधो॑ हरिजात हर्य॒तम् ॥५॥

Tvantvamaharyatha upastutah purvebhirindra harikesha yajvabhih
Tvam haryasi tava vishvamukthya1masami radho harijata haryatam